piątek, 15 stycznia 2016

#CmentarzZapomnianychKsiazek, czyli te kochane, acz niedoceniane.

          Hej!
         Każdy z nas na pewno posiada książki, które może nie są aż tak popularne wśród innych czytelników, lecz jednak zdołały podbić Wasze serca. Osobiście takich książek mam dosyć sporo, a niektóre z nich przedstawię Wam w tym oto poście. Zapraszam!
         INFO: Kolejność książek jest losowa - pierwsze nie muszą być wcale faworytami. 


         Daniel Keyes został poproszony o spisanie biografii pewnego mężczyzny cierpiącego na osobliwą chorobę. Zgodził się. Wytrwale pisał, słuchał relacji ofiar, lekarzy, pielęgniarek, kobiet, mężczycn, ojca, matki, rodzeństwa oraz samego bohatera - Williama Stanleya Milligana.
Billy cierpiał na schorzenie pod nazwą rozszczepienie osobowości tj. osobowość wieloraką. Jest to, jak wskazuje nazwa, osobowość, która jednocześnie podzielona może być na kilka/kilkanaście/kilkadziesiąt części. Może to porównywalne być do na przykład siedmiu osób znajdujących się w jednym ciele. Biją się o to, która ma rządzić ciałem. Trudne, prawda? Billy był 24 takimi osobami. Każda z nich wychodziła na świat w określonych momentach - tych niebezpiecznych Ragen, tyh logicznych/od myślenia Arthur.
         Człowiek o 24 twarzach to książka, mimo iż wykazująca cechy biografii, skutecznie wchłania nas w siebie i nie wypuszcza z objęć przez Milligana.
         Książka akutalnie wędruje, polecam ją każdemu. Aktualnie ma ją moja kuzynka.



         Do samej pani Dulskiej pałam niezwykłym sentymentem. Wiąże się z nią historia zbyt długa i zbyt dawna, by ją tu przytaczać, więc odstawmy to na później. Siedziałam sobie w bibliotece czekając na moją rodzicielkę, która miała mnie z niej odebrać. Grzebię sobie wścibsko w regale z klasyką szukając czegoś ciekawego do nowego cyklu i tu nagle patrzę słowo Dulska. Od razu chwyciłam ją w swoje krótkie szpony i zaczęłam czytać.
         Mimo iż nie czytam takich książek ( w szczególnosci sztuk ) jest to tak wciągająca, moim zdaniem, historia, że trudno jest jej nie polubić!
         Moralność Pani Dulskiej jest lekturą przerabianą w liceum. Przeczytałam ją chodząc do kalsy drugiej gimnazjum, więc moja ocena nie jest wyłącznie patrzeniem na nią jak na lekturę obowiązkową, wręcz przeciwnie.
         Losy bohaterów wciągnęły mnie bez reszty. Mimo że niekiedy były banalne.




          Porywcz Cieni był jedną z tych książek, którytch serii nie skończyłam. Powodowane jest to zbyt wielką więzią łączącą mnie z bohaterami. Dlatego ostatnia część trylogii wciąż zostaje u mnie na samym końcu listy Must Read. 
         Opowiada ona o Simonie - chłopcu, który trafia na statek, gdzie poznaje dzieciaki o niezwykłych historiach. Każde z nich powinno już nie żyć, lecz coś im na to nie pozwliło. A raczej kto. Porywacz Cieni - istota tak niezwykle skonstruowana, obmyślana. Losy bohaterów z każdą chwilą robią się bardziej ciekawsze i trzymające w napięciu, choć wydaje się, że bardziej już nie można. 




         Ulysses Moore to seria od której zaczęła się moja przygoda z czytaniem. Samo to, że jest to TAK FAJNA historia, która poprzez dużą czcionkę mieszczącą się niekiedy w małym tomiszczu powoduje dumę z przeczytania jakiejkolwiek książki... Sięgnęłam po nią, ponieważ nasza wspólna koleżanka z osiedla miała urodziny. Oliwia ( jedna z nich ) dała solenizantce książkę, ponieważ jubilatka czytała z nas najwięcej. Tak jej się spodobała, że bez przerwy o niej mówiła. W końcu bawiąc się na dworze pod moim blokiem w wymyślaną na teraz historię przypomniała jej się ta książką. Uwielbiam takie rzeczy - zagadki, niezwykłe przygody. Dlatego wzięłam sobie ją i przeczytałam. Chłonęłam ją jak opętana! Skończyłam w sylwestra tego samego roku, a od tametj pory minęły już 3 lata. 




         Orbitowski katował mnie swoim stylem pisania przez dobry miesiąc. Paradoksalnie Inna dusza bez tego straciłaby swój największy plus! 
         Książka opowiada o prawdziwej historii dziejącej się w Bydgoszczy. Spodziewałam sie kryminału, choć nie mówię, że minusem jest wiadoma ofiara oraz zabójca. Muszę przyznać, Orbitowski po prostu mnie oczarował. Do dzisiaj wspominam tę książkę z przelotnymi wyobrażeniami Jędrka oraz Krzyśkowego domu. 

 


         O Układzie nie mało wysłuchaliście się w recenzji. Mimo swojej objętości oraz temu, iż autorem jest polak jest to niezwykle udana książka. Gdyby nie wydawnictwo Videograf, dzięki któremu miałam okazję tę książkę dokładnie przestudiować, nie sądzę, że sięgnęłabym po nią z własnej kieszeni. A jednak uważam, że byłoby warto! 

Tak, kocham swój słownik w telefonie.
Imię autora to Neal, nie Nadal.

         O Podzielonych nasłuchaliście się praktycznie co post na moim Cmentarzu. Chyba nie potrzebujecie więcej. 




        O ekranizaję tej książki do dzisiaj kłócę się z moim księdzem. Ględzę mu co lekcję: A obejrymy Chłopca w pasiastej piżamie? Ksiądz na to: Zobaczymy. Ja na to: Ale Okara i Panią Różę już oglądaliśmy, a to też ekranizaja książki! On: Zobaczymy
        No chyba nie zobaczymy. 
        Chłopiec w pasiastej piżamie idealnie opisuje tok rozumienia dziecka na temat wojny. Myślę, że nie jest to lektura dla osób wrażliwych oraz posiadających słabe nerwy.




          W komentarzach do recenzji tejże książki wypowiadały się osoby, które nie czytały prawdopodbnie nawet podsumowania... Narzekały na fabułę zbyt podobną do Igrzysk Śmierci za co dostawały ochrzan, że w recenzji była wzmianka ( nawet kilkukrotna ) o tym, że nie jest to plagiat. Jednak widać jak recenzje czytają. 




         Światło, którego nie widać otrzymało moją najwyższą notę. Teraz praktycznie każdy ją wychwala i o niej mówi. Raz natknęłam się na recenzję tej książki po dwóch tygodniach po jej przeczytaniu. I została lekko zhejtowana. Ja tak nie uważam i jeśli ktoś jeszcze wstrzymuje się od jej zakupu to radzę mu przesatć. 

         Jak widać nie każda książka znana za horyzontami musi być od razu oczkiem w głowie każdego czytelnika. Książki oznaczone hasztagiem CmentarzZapomnianychKsiazek będą regularnie udostępniane na blogu oraz mediach społecznościowych. Dlatego także Wy pochwalcie się swoimi ulubionymi, acz mało znanymi książkami udostępniając je na Instagramie z #CmentarzZapomnianychKsiazek a możecie być pewni, że je dokładnie przestudiuję! 


19 komentarzy:

  1. Szczerze mówiąc znam tylko 3 książki z tego postu: oczywiście Światło, którego nie widać (które kupiłam zanim stało się tak popularne, SERIO!), Ogień i Woda, które chciałabym przeczytać, oraz Moralność Pani Dulskiej, bo chodziłam do szkoły :D Oczywiście ja również mam swoje ulubione i kochane, które nie zostały polubione przez innych, choćby "Dotyk Ciemności" Karen Chance :) pozdrawiam cieplutko ;**
    ksiazkowa-przystan.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  2. Moralność Pani Dulskiej niby powinnam znać, będąc na rozszerzeniu z polskiego, ale prawda jest taka, że znam tytuł tylko przez polonistkę, która opowiedziała nam fabułę mniej więcej ;P I jakoś nie czuje się wcale do tego zachęcona.
    drewniany-most.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  3. "Ulysses Moore" oraz "Chłopiec w pasiastej piżamie" to dwie książki, które pokochałam od pierwszych stron. <3 ;)
    Pozdrawiam. :**

    OdpowiedzUsuń
  4. Zdecydowanie sięgnę po "Człowieka o 24..." i "Chłopca w...", a ja myślałam, że "Chłopiec" to tylko film. Odetchnęłam z ulgą i zamiarem przeczytania tej pozycji. Pozdrawia <3

    http://k-a-k-blogrecenzencki.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  5. Masz rację, każdy ma taką listę książek niedocenianych :) Ja umieściłabym tu chociażby "Ostatni dzień skazańca" Victora Hugo, czy "Czerwone maki" chińskiego autora Alai. Pozdrawiam :)

    OdpowiedzUsuń
  6. "Światło którego nie widać" mam już na swojej półce i nie mogę się doczekać, aż po nią sięgnę. Chciałabym również przeczytać "Chłopca w pasiastej piżamie" ponieważ oglądałam film, który był niesamowicie wzruszający ;)

    OdpowiedzUsuń
  7. Z Ogniem i Wodą się zgadzam, mam nadzieję, że przeczytam za niedługo Podzielonych i również mi się spodoba :)

    OdpowiedzUsuń
  8. Znam tylko "Chłopca w pasiastej piżamie" i "Światło, którego nie widać", więc najwyższy czas nadrobić pozostałe zaległości :)

    OdpowiedzUsuń
  9. Ciekawe książki kojarzę tylko dwie postaram się jak najszybciej to nadrobić pozdrawiam http://wiktoriaczytarazemzwami.blog.pl/

    OdpowiedzUsuń
  10. Nie czytałam żadnej z powyższych książek, poza "Światłem, którego nie widać" (w którym jestem zakochana). Będę musiała to jak najszybciej nadrobić!

    Pozdrawiam,
    KsiążkoholizmPostępujący

    OdpowiedzUsuń
  11. Nam ksiądz raz włączył "Chłopca w pasiastej piżamie" na religii i wiele osób wzruszyło się przy końcówce. Ja mam zamiar niedługo przeczytać książkę :)
    http://booksbyshadow.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  12. Niestety kojarzę tylko jedną ale reszta wydaje się świetna. ;)

    http://krainaksiazek0.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  13. Muszę przeczytać "Światło którego nie widać", po prostu muszę...

    OdpowiedzUsuń
  14. Właśnie sobie wypożyczyłam "Moralność Pani Dulskiej". No tak kusiłaś, że musiałam wrócić z nią do domu :)Jeśli nie przypadnie mnie do gustu, to sobie pogadamy hahahah :)
    Z wymienionych przez Ciebie książek mam jeszcze w planach "Chłopca w pasiastej piżamie" i "Światło, którego nie widać" :)
    Buziaki :*

    OdpowiedzUsuń
  15. Moja przygoda z czytanie zaczęła się od Harry'ego Potter'a i Ulysses Moore xD
    Bardzo ciekawy pomysł na post :D

    mlwdragon.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  16. Mi "Światło..." również nie przypadło do gustu.
    Ale w końcu nie każdemu musi się podobać:)
    Pozdrawiam!
    napolceiwsercu.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  17. Mam trochę podobnie z "Ulyssesem", choć w moim przypadku dzięki niemu zaczęła się moja przygoda z pisaniem :) Zawsze się zastanawiałam, dlaczego nie jest bardziej znana. W sumie to Baccalario kiedyś wspominał, że gdyby jego bohaterowie więcej żartowali, sprzedałby z 10, a nie 3 miliony egzemplarzy :D
    Obserwuję :)
    Pozdrawiam
    Tutti
    MÓJ BLOG

    OdpowiedzUsuń
  18. Hej , co prawda znam tylko jedną książkę wymienioną w tym wpisie . To ,,Moralnośc pani Dulskiej'' - właśnie będziemy ją omawiać . Chyba skuszę się na Inną Duszę nawiązującą do kryminału :)

    OdpowiedzUsuń

Witaj.
Zapewne znalezłeś/łaś się tutaj dzięki mnie, Księgarzowi Cmentarnemu, który wszelkimi sposobami stara się, by jego Cmentarz Zapomnianych Książek nigdy nie stał się zepchnięty na margines.
Od razu mówię, że jako Księgarz Cmentarny mam za zadanie chronić to miejsce. Nie toleruję komentarzy, które widocznie są reklamą własnego bloga. Mimo uszu puszczam komentarze, które nie imają się czasem do treści, ponieważ rozumiem, że nie każdy ma ochotę czytać wszystkiego, co ludzie piszą, a chcą stać się bardziej rozpoznawalni. Jednakże proszę o szacunek i z góry założenie sobie, że Księgarz Cmentarny jest też człowiekiem, który obrywa każdym słowem.
Ślę pozdrowienia.
Wróć ponownie, by mój Cmentarz nigdy tak na prawdę nie został zapomniany.
Księgarz Cmentarny.